شب چله / یلدا در دل آباد

شب یلدا در دل آباد به ” شب چله ” معروف و دارای پیشنیه دیرینه‌ای است و مردم دراین شب با شرکت در شب نشینی‌های طولانی (آتشونی )و خوردن انواع میوه و تنقلات  در زیر کرسی آتشی  در گدشته وبرقی امروزه ،سعی در بهتر گذراندن طولانی‌ترین شب سال دارند.

تنقلات خاص این شب  در دل آباد که همه تولید خود دل آبادی ها در قدیم بود عبارت بود  بادام  (افرادی که بادام نرمه نداشتند  بادام سنگگ را شکسته ومغز می آوردند)هسته زرد آلو شور کرده ، گردو (در خانه های که خودشان درخت گرد)و داشتند ،عناب، سنجد،شاه دانه یا کنو،

در خیلی از موارد با اصرار صاحب خانه ، تا تمام شدن تنقلات حاضران به خوردن ادامه می دادند ونقلاها فکری برای فردایشان هم می کردند.

اسونه تعریف کردن ،بیات خاطرات گذشته ،مچ انداختن ،پادشاه بازی ، گل وپوچ بازی کردن از دیگر برنامه های این شب در دل آباد بود.

میوه آن هندوانه ی بود که خودشان از پالیز خود بدست آورده بودند وبهترین آن را برای این شب نگه داشته بودند ،به،زردک محلی،شلغم پخته که شاید آخرین چیزی بود که تناول می کردند.

مردم دل  آباد برای استقبال نخستین روز از سردترین فصل سال تا آنجا که توان مالی دارند ، در خرید میوه‌های مخصوص شب یلدا مانند هندوانه ، انار و خربزه کوتاهی نمی‌کنند. ومعمولا در خانه بزرگتر ها جمع می شوند تا مراسم خاص این شب را به حا آورند

شب چله با فرهنگ اسلامی نزدیکی خاص دارد چرا که اسلام توصیه به دیدار با اقوام وصله رحم دارد ودر شب چله دقیقا دیدار با اقوام اتفاق می افتد

یکی از برکت شب جله    در روستا دل آباداین   است که اگر اقوام با یکدیگر قهر باشند چون در خانه بزرگتر جمع شده اند افراد بزرگتر  واسطه می شوند تا کدورت را از بین ببرند وصفا را به جمع برگردانند . پس می توان گفت شب چله بهانه ای برای رفع کدورت ها نیز  در دیار فهیم ها نیز می باشد

بردن هدیه به خانه عروس با عنوان ” شب چله‌ای ” از دیگر مراسم شب یلدا در ادل آباد است.

در این شب برای دخترانی که به تازگی نامزد شده‌اند،ازسوی خانواده داماد، هدایایی فرستاده می‌شود  مانند بسته شیرینی ، میوه و لباس  برای عروس  ،خانواده‌های عروس و داماد دور هم جمع می‌شوند. واین شب را گرامی می دارند.

در این شب افراد با جمع شدن در خانه بزرگ فامیل، خواندن شعر و داستان، خوردن شیرینی ، آجیل و انواع تنقلات، بلندترین شب سال تا پاسی از شب بیدار می‌مانند.

یکی از آیین‌های ویژه شب یلدا در دل  آباد برگزاری مراسم “کف زدن” است.

در این مراسم ریشه گیاهی به نام چوبک را که در این دیار به “بیخ” مشهور است، در آب خیسانده و پس از چند بار جوشاندن، در ظرف بزرگ سفالی به نام “تغار” می‌ریزند.

مردان و جوانان فامیل با دسته‌ای از چوب‌های نازک درخت انار به نام “دسته گز” مایع مزبور را آنقدر هم می‌زنند تا به صورت کف درآید و این کار باید در محیط سرد صورت گیرد تا مایع مزبور کف کند.

کف آماده شده با مخلوط کردن شیره  یا شکر آماده خوردن شده و پس از تزیین با مغز گردو و بادام برای پذیرایی مهمانان برده می‌شود.

در این میان گروهی از جوانان قبل از شیرین کردن کف‌ها با پرتاب آن به سوی همدیگر و مالیدن کف به سر و صورت یکدیگر شادی و نشاط را به جمع مهمانان می‌افزایند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *